دلم واسه بچه های هرمزگان. نت قدیم تنگ شده

MohaajeR

وجدانأ قديميها تيم يك دست و با حالي بودند و تكرار نشدني

Faramarz

آره تیم قدیمی هرمزگانی دات نت خیلی خوب بود ولی خیلی هم جنجالی بودن اگه یادتون باشه اوضاعی بود اینجا هر روز یکی به یکی گیر می داد کار این سایت هم شده بود مچ گیری این و اون اما از لحاظ کاری و حرفه ای من فکر می کنم تیم جدید پخته تر از قدیمیه. پستهای قدیمی این تالار پر از خاطره است شخصا خودم شرکت نمی کردم البته چون حرفی هم برای گفتن نداشتم من حس می کنم مدیران سایت عمدا خواستن تالار گفتگوی سایت و به حاشیه ببرن و از اون هیجان سابق بندازن و حتما هم دلیلی دارن ولی انصافا تمام صفحات این تالار پر از صفا و صمیمیته و از همه مهمتر سلامت گفتگوها و کاربرای بسیار با شخصیت این سایته امیدوارم بچه های قدیمی اگه امکانشو داره باز هم برگردن و اگر نه هم هر جا هستن موفق باشن.

Moosa_Sat

خا خانم دماخ بلند و کلاس بالا . هرچی زنگ ازنم شیوخ جواب ادن الا تو .به هر حال یا نهی یا لالا تشریف اتهه. بگذریم اندر جواب :

یاری اندر ما ببین دوستان همه هستند
دوستی آخر نیامد با وفا دوستان هستند
ملک الشعراء موسی از حواجه عطاء Wink

AVZZADEH

گفتم بمان! و نماندی !

رفتی،
بالای بام آرزوهای من نشستی و پایین نیامدی!
گفتم:
نردبان ترانه تنها سه پله دارد:
سکوتُ
صعودُ
سقوط!
تو صدای مرا نشنیدی
و من...
هی بالا رفتم ، هی افتادم!
هی بالا رفتم ، هی افتادم ....
تو میدانستی
که من از تنهایی و تاریکی می ترسم،
ولی فتیله فانوس نگاهت را پایین کشیدی!
من بی چراغ دنبال دفترم گشتم،
بی چراغ قلمی پیدا کردم
و بی چراغ از تو نوشتم!
نوشتم ، نوشتم ....
حالا همسایه ها با صدای آوازهای من گریه می
دوستانم نام خود را در دفاترم پیدا می کنند کنند
و می خندند!
عده ای
سر بر کتابم می گذارند و رؤیا می بینند!
اما چه فایده؟
هیچکس
از من نمی
پرسند
بعد از اینهمه ترانه بی چراغ،
چشمهایت به
تاریکی عادت کرده اند؟
همه آمدند ، خواندند ، سر تکان دادند و رفتند .
حالا،
دوباره این منو
این تاریکی و
این از پی کاغذ و قلم گشتن !

گفتم « بمان » و نماندی !

اما به راستی،
ستاره ی نیاز و نوازش!
اگر خورشید خیال تو
اینجا و در کنار این دل بی درمان نمی ماند ،
این ترانه ها
در تنگنای تنهایی ام زاده می شدند ؟؟؟!!!
کاش آن غرور لعنتیت را برای یک بار هم که شده می گذاشتی اش کنار !
مثل من ...!
که گذاشتی ام کنار ...

پدرم می گوید نوشته هایم حتی به درد دل درد هم نمی خورد
که آدم بخواندشان و دل درد بگیرد ! چه برسد به درد دل !
مثال نقض می آورد گویا !

اما کاش می دانست چرندیات ما مثل تخته نرد ایشان نیست که به بازیشان می گیرد...
درست مثل فلانی ...
که به بازیمان گرفته !

راستی بین خودمان بماند ...
از سر ؛ که می خوانم می بینم راست می گوید ... !
انگار شبیه دل پیچه است ...
نوشته هایم