شیر تو شیر

romina

یکی بود،یکی دیگرهم نبود.روزی و روزگاری،شیری دمش را روی کولش گذاشت و از جنگل به

شهر رفت تا ببیندآن جا چه خبر است . آدم ها چه چه کار می کنند.همان دقیقه ی اول،در خیابان

دوم،سر کوچه ی سوم،عده ای از آدم ها را دید که جلو مغازه ی چهارم صف کشیده اند.با

کنجکاوی جلو رفت و سرک کشید،اما نفهمیدچه خبر است.از یک نفر که آخرهای صف بود

پرسید Sad

(آقای آدم !چه خبر؟)) آقای آدم گفت Sad

(خبری نیست،به جز سلامتی!))شیر گفت:

((منظورم این است که اینجا چه خبر است؟این آدم ها چرا به هم پشت کرده اند؟))آقای آدم که

متوجه اشتباهش شده بود،با عصبانیت گفت Sad

(مگر کوری!خب شیر می دهند دیگر،تو هم اگر

شیر می خواهی برو پشت سر من.))شیر که از تعجب یال هایش سیخ شده بود،گفت Sad

(شیر

می دهند !یعنی مرا می دهند؟))آقای آدم که حوصله اش سر رفته بودگفت Sad

(تو را نمی دهند

عرض کردم شیر می دهند، شیر شیشه ای.اگر شیشه ی خالی نداری بهتر است بی خود این

جا نایستی!))شیر گفت Sad

(به روی چشم.))و در حالی که هنوز یالهایش سیخ بود با خود گفت:

((شیر دیگر چه نوبری است !مگر به غیر از ما شیر دیگری هم در این دنیا وجود دارد؟!آن هم

شیری که توی شیشه جا بگیرد!))در همین موقع خانمی را دید که با دو شیشه ی سفید رنگ از

مغازه خارج شد.شیر به ریش آنها خندید Sad

(هه هه هه !آدم های شیر ندیده!به دوغ می گویند

شیر!))شیر به راهش در آن خیابان ادامه داد.رفت و رفت تا این که مغازه ای تو جهش را جلب کرد.

اولش فکر کرد آن جا مغازه ی مگس فروشی است؛چون پر از مگس های ریز ودرشت بود.با خود

گفت Sad

(این آدم ها چه چیز ها که نمی فروشند!)اما بعد متوجه چیزهای چرب و چیلی توی مغازه

شد.دلش می خواست بداند آن ها چه هستند.بچه ای را که از آن جا می گذشت صدا کرد:

((آهای!بچه ی آدم!بیا این جا ببینم.))بچه جلو آمد و گفت Sad

(بله آقا شیره.)) شیر به پشت

شیشه ی مغازه اشاره کردو گفت Sad

(این ها چیه که دل مگس ها را برده؟!))

بچه زبانش را دور لب هایش تاب داد و با ملچ و ملوچ گفت((خب معلومه،شیرینی.))چشمان

شیرگشاد شد و پرسید شیرینی دیگر چه موجودی است؟))بچه گفت Sad

(شیرینی یک جور

خوراکی خوش مزه است دیگر. ولی شیرینی های شهر ما خوشمزه تر از این هاست.))شیر

گفت Sad

(شهر شما؟مگه اینجا شهر شما نیست؟))بچه گفت Sad

(نه کاکو!من بچه ی شیرازم .چند

روزی است که با همشیره ام آمده ام خانه ی آقا شیر علی که با بچه هاشون برویم

شیروان،شیره ی انگور بیاوریم.)) کله ی شیر از شنیدن این همه کلمه ی شیری پریشان شد و

متعجب به حرفهای بچه فکر کرد:شیراز وهمشیره و شیرعلی و شیروان و شیره ی انگور

وآهسته با خودش گفت Sad

(بابا این ها چقدر شیر ندیده اند.))آقا شیره که خیلی تشنه بود،به بچه

گفت Sad

(آهای!بچه ی آدم!اینجا برکه ای،چشمه ای ،رودخانه ای پیدا نمی شود که کمی آب

بخورم؟))بچه، شیر را به آن طرف خیابان برد و چیزی نشانش داد وگفت Sad

(بفرما کاکو!از این شیر

آب بخور!)) آقا شیره نگاهی به آن چیز بی معنی کرد و گفت Sad

(این هم شیر است؟))نیش بچه باز

شد و گفت Sad

(ها،بله کاکو!این هم مثل شما اسمش شیر است.این جایش را که تاب بدهی ،از

آن آب بیرون می آید.))بعد آن را باز کرد و شیر با تعجب فراوان پوزه ی خود را جلو برد و از آن شیر

مقداری آب نوشید.شیر با خودش گفت Sad

(مثل این که آبش خوب است .یادم باشد همیشه از این

شیر آب بخورم.))آب را که نوشید احساس گرسنگی کرد.هوس گوشت تازه ی آدم کرده

بود.نگاهی معنی دار به قد و قامت بچه انداخت و گفت Sad

(اسم شما چیه؟))بچه بادی به غبغبش

انداخت و گفت Sad

(اسم من اردشیر است.اردشیر شیرانلوی مشیری .))باز هم یالهای شیر از

تعجب سیخ شد .اما به روی خود نیاورد و گفت Sad

( آدم بچه جان ! تو چه قدر لاغر و مردنی

هستی! مگر در شهر چیزی برای خوردن گیرت نمی آید؟))اردشیر گفت Sad

(چرا گیرم می آید ولی

اشتها ندارم،می گویند وقتی به دنیا آمدم ،مادرم به جای شیر خودش شیر خشک به من

داده،برای همین لاغر و ضعیف هستم.))شیر با قیا فه ای که از ترس پریشان شده بود پرسید:

((چی چی خوردی؟))بچه گفت Sad

(شیر خشک!بعضی از مادرها به بچه شان شیر خشک می

دهند.))شیرچند قدمی عقب عقب رفت و با خودش گفت Sad

(این جا عجب شهر شیر تو شیری

است،از هر چه حرف می زنندشیر از آن می ریزد.حتی شیر را هم خشک می کنند و می دهند

بچه هایشان بچه هایشان بخورند.بهتر است تا دیر نشده و مرا هم خشک نکرده اند،از این جا

فرار کنم.))بعد دمش را روی کولش گذاشت و در مقابل چشمان ناباور اردشیر گرد و خاکی کرد و

از نظر نا پدید شد. چند روز بعد شیر قصه ی ما در یک هما یش بین الجنگلی این خا طره را برای

حاضران تعریف کرد و چون کمی شاعر تشریف داشت با این چند بیت شعر به سخن رانیش خا تمه داد :

من شیرم و تو شیری و ماشیر این شیر چه حرفی است به هم بسته چو زنجیر

از شیر پدیدار شده بس کلماتی این واژه شده در همه جا واژه ی تکثیر

در شهر اگر شیر زیاد است و فروان در جنگل سر سبز فقط شیر منم ،شیر

soad

salam
dastet dard nakone matlab ghashngi nevshti.

romina

خوب تقصیر من نیست این شکلکا انقده تکرار شدن
Very Happy

من از یه سایت که خودم این مطلب رو توش گذاشتم کپی کردم

چون شککلا محدودن اینجا همش این ==> Sad

سمایل اومده

حوصله ادیت هم ندارم Very Happy

ندیده بگیرین دیه Laughing

romina

خواهش soad جان

قابل شما رو نداشت Very Happy