معبد هندوها در بندرعباس

 هندوها سابقا در بندرعباس معبد یعنی بتخانه ی صحیح و ثابتی نداشتند . . .   ادامه ی متن >>>

در حدود سال (1310 ه ق، 1895 میلادی) – (محمد حسنخان سعد الملک) که در بنادر حکومت داشت (دویست تومان) از هندوها تعارف گرفت اجازه ی بنیان معبد را به آنها داده و آنها در وسط باغی که قبل از موقع تدارک کرده بودند در شمال شرق شهر بنیان آن معبد گذاشته و استادان ماهر برای بنا از هندوستان آوردند و معبدی رفیع البناء را با اندک زمان به انجام رسانیدند – طول محوطه ی باغ تقریبا سیصد فیت و عرض آن حدود دویست فیت می شود و در منطقه ی غربی شهر منطقه ی بزرگی از باغات و نخیلات جهت وقف به معبد خریداری و محصول آن را صرف نگهداری امور معبد نمودند. بطوریکه مرحوم سدید السلطنه اشاره می کند طبقه ی بازرگان تبعه حکومت انگلیسی هند هم شامل حیدر آبادیها بودند که مسلمان و اغلب شیعه بودند و آثار آنها به صورت دکاکین بازار و مسجد و موقوفات مربوط به آنان هنوز در بندرعباس مانده است – هندوها تا اواخر دوره ی قاجار و آغاز دوره ی پهلوی اول بیشتر در بندرعباس ماندگار نشدند و همراه با بازگشت به کشور خود بتها و وسائل عبادی خود را به وطنشان برگرداندند. نگهداری  باغ و ساختمان معبد و موقوفات آنرا بقول استاد گرامی جناب آقای احمد سایبانی در کتاب ارزشمند ((از بندر جرون تا بندرعباس)) به یکی از اهالی بومی سپردند که توضیحا" اضافه کنم این فرد که از معتمدین و تجار محلی مشهور بندرعباس بود در حقیقت مرحوم عبدالرضا جلالی بزرگ  خاندان جلالی بندرعباس بودند که در اردیبهشت ماه 1358 دارفانی را وداع گفتند.

دکتر منصور جلالی/بندرعباس در گستره ی تاریخ

             هرمزگانی دات نت 

منبع عکسها: ویکی پی دیا / دانشنامه ی آزاد