مطلب شما قضاوت کنید را خواندم. باور کنید بسیار درد آور است. وقتی یک نویسنده-هنرمند -عکاس و یا خبرنگاری اثری را خلق می کند تلاش زیادی میکند که آنرا به اهلش برساند و در دسترس مخاطبانش قرار گیرد. اینجانب بیش از ۱۰ سال است در مطبوعات این استان قلم میزنم استفاده از مطالب دیگران در برخی از نشریات وخبرگزاری ها آنهم بدون ذکر منبع (بی خیال مجوز گرفتن و پرداخت حق کپی رایت) این روزها به یک معضل جدی تبدیل شده است. وبلاگ ها و سایتهای خبری بیشتر در معرض این خطر قرار دارند. خود من وقتی مطلب یا عکسی را در وبلاگم قرار میدهم یا در نشریه ای منتشر میکنم و چند وقت بعد بدون ذکر منبع و مجوز برخی دوستان (مدرک دارم) آنرا منتشر میکنند  مانده ام که چه باید کرد. هرمزگانی دات نت مخاطبان خاص خود را دارد. شاید آن مخاطب که آثارش را در این سایت منتشر میکند دوست نداشته باشد که در جای دیگری منتشر شود. به هر حال دوستان هرمزگانی دات نت میتوانند با سردبیر نشریه مذکور موضوع را در میان بگذارند.شاید سردبیر در جریان نباشد و دبیر صفحه نیز.... در این زمینه نمونه های فراوانی است....

با تشکر - علی اکسیر